Connect with us

Kolumna

Komunizmi: Një proces kolosal emancipimi ende i papërfunduar

Published

on

Shkruan Domenico Lossurdo

Unë vazhdoj ta gjykoj të fuqishëm vizionin e shprehur tek Ideologjia Gjermane, sipas të cilit komunizmi është së pari “lëvizje reale që i jep fund gjendjes së tanishme”.

Le t’i hedhim një sy ndryshimeve të ndodhura në botë duke nisur nga i pari revolucion që u referohet ideve të Marksit dhe Engelsit.

Përpara tetorit të 1917-s nuk kishte demokraci as në Perëndim: vazhdonin të ekzistonin tre diskriminimet e mëdha, që preknin përkatësisht gratë, klasat e nënrenditura dhe popujt e kolonizuar apo ato me origjinë të tillë.

Mes shkurtit dhe tetorit Rusia revolucionare u njeh grave të drejtat politike aktive dhe pasive. Të njëjtën udhë do të ndjekë edhe Republika e Vajmarit (e nxitur nga revolucioni që shpërtheu në Gjermani një vit pas revolucionit të tetorit) e më vonë SHBA.

Në Itali, Gjermani, Austri, Angli e drejta e përgjithshme e votës (për burrat) në një farë mase ishte fituar. Por kjo arritje neutralizohej nga ekzistenca e një dhome të lartë në parlament që vazhdonte të ishte monopol i fisnikërisë dhe borgjezisë së madhe.

Diskriminimi racor shfaqej në një formë të dyfishtë: të cilësuar si të padenjë për të themeluar një shtet-komb të pavarur, popujt e kolonizuar ishin i nënshtroheshin sundimit absolut të fuqive të mëdha; në një vend si SHBA afro-amerikanët ishin të përjashtuar nga të drejtat politike (nganjëherë edhe ato civile).

E pra, mposhtja e diskriminimit racor në të dyja format e tij nuk mund të mendohet pa kapitullin e historisë që nis në tetor të vitit 1917: roli i partive komuniste është thelbësor në zhvillimin e revolucioneve antikoloniale.

Po për sa i përket SHBA? Në dhjetor të vitit 1952 ministri amerikan i Drejtësisë i dërgonte Gjykatës Supreme, e cila po trajtonte çështjen e integrimit në shkollat publike, një letër kuptimplote, në të cilën shkruhej:

“Diskriminimi racor i shpie ujë propagandës komuniste.”

Sfida komuniste ka luajtur një rol thelbësor edhe në mposhtjen e regjimit të supremacisë së bardhë.

Në demokracinë siç kuptohet nga e majta bëjnë pjesë të drejtat sociale dhe ekonomike. Pikërisht patriarku i madh i neoliberalizmit, Hayek-u, deklaron se teorizimi dhe prania e tyre në vendet perëndimore janë produkt i influencës – sipas tij të kobshme – të “revolucionit marksist rus”.

Kuptohet kësisoj që shuarja e sfidës komuniste përkon në Perëndim me periudhën e restaurimit të gjendjes së pararevolucionit.

E këtu nuk bëhet fjalë vetëm për zhbërjen e shtetit të mirëqenies sociale. Kaq e rëndë është pesha e pasurisë, saqë edhe në New York Times mund të lexohen deklarata sipas të cilave regjimi sundues në SHBA ështe ‘plutokraci’, jo demokraci.

Kundërrevolucioni del hapur edhe ndaj kolonializmit, i cili rivlerësohet nga teoriku i “shoqërisë së hapur” (Popper-i): “Këtyre shteteve (ish-kolonive) ua kemi dhënë lirinë në mënyrë shumë të nxituar dhe të thjeshtë.”

Le të shohim se ç’ndodh në një vend-kontinent që ka mbetur nën drejtimin e një partie komuniste: Kina, duke i dhënë fund katastrofës së shkaktuar në analizë të fundit nga luftërat e opiumit dhe nga agresioni kolonialist, u ka dhënë miliona njerëzve të drejtën e jetës, të parën nga të drejtat e njeriut; shteti social hedh hapat e parë, ndërkohë që në Perëndim ai mohohet edhe në rrafshin teorik.

Duke e reduktuar me shpejtësi të madhe prapambetjen teknologjike në raport me vendet kapitaliste më të zhvilluara, Kina i jep fund “epokës kolumbiane”, epokës së nisur me zbulimin-pushtimin e Amerikës dhe që vazhdon me nënshtrimin e tërë planetit nga Perëndimi. Formohen kështu kushtet për kundërshtimin e tundimeve kolonialiste dhe për demokratizimin e marrëdhënieve ndërkombëtare, siç konfirmohet nga rënia e doktrinës Monroe, e cila goditjen e parë të fortë e merr nga Revolucioni Kuban.

Siç ndodh shpesh me revolucionet, edhe ai i nisur thuajse një shekull më parë ka marrë një drejtim tërësisht të paparashikuar. Megjithatë gjendemi përballë një procesi kolosal emancipimi që është shumë larg nga të qenit i përfunduar.

Artikull i shkruar më 2013 për gazetën L’Humanite.

Continue Reading

Kolumna

Të gjithë kundër krimit dhe interesit klanor

Published

on

Shkruan Premtim Dema

Tragjedia në Strugë lidhet me një emër dhe një parti, Ramiz Merko dhe BDI.

Mburrja e fitores nga ane e Merkos dhe argateve të tij është sa për të ardhur keq por aq edhe një realtet i nje shoqerie te kapur peng. Kjo u verejt më mirë në komunitetin Shqiptar, Turk dhe Torbesh dhe kjo ka të bëjë me lidhjet e interesave të ngushta klanore, shoqërore dhe të punsimeve pa bazë në dëm të taksapaguesve struganë.

Ne tre mujorin e fundit BDI e Struges deri sot ka berë pusnime te ba baza, ka dhëne tendere dhe ka shtruar asfalt pa kriter dhe pa plan. Keta jane te ashtuquajturat projektet e Merkos, në bashkpunim me mafien urbane dhe me ineresxhinjte të punsimit administrativ që janë në dëm të qytetarve Struganë.

Për fat të keq kjo është një fitore me kosto te madhe për shoqërinë tonë, qe mbahet aq e paster por eshte aq e vobeket se e vjedh vetveten.

E uroj Idri Istrefin për fitoren ne Struge dhe të mburret me atë që ai ka bërë për pak kohë kundër një aparati mafiozo-sheteror.

Votat që mori Idri Istrefi ishin votat e qytetarve pa interes klanor, nga ata qytetar që duan Strugën të pastër nga virusi i krimit shtetror.

U bëj thirrje të gjithe atyre që kanë dhe që duan Strugën le ti mendojnë mirë pasojat kur e hedhin votën në kuti. Se kostoja për një vend pune të pa merituar është e madhe për femijën, nipin, mbesen tuaj.

Vota bën ndryshimin dhe ju foj që së bashku nga perendimi deri ne Strugë të tregojmë se dijmë të bëjme më shumë se kaq.

Continue Reading

Kolumna

“Shani” me votë ditën e zgjedhjeve, nëse nuk e bëni atë ditë, mos u “shani” asnjëherë!

Published

on

Shkruan: Hasim Memishi – Sopi, Aktor

“SHANI” ME VOTË!

Politikanët e marrin fuqinë nga populli me anë të votës, prandaj më mirë është të “shahemi” me votë!
Nesër, mos votoni ata që kanë kaluar nga “shiltet” në gucci!
Nesër ju jeni fuqia, prandaj duhet t’i ndëshkoni me votë!
Nesër, Ne ua japim pushtetin e tenderit, korrupsionit, manipulimit, ofendimit, nënçmimit, përçmimit e “shitpordhjes”
Mos votoni ata që kanë blerë diplomat;
Mos votoni arrogantët injorant!
Mos votoni keqpërdoruesit!
Mos votoni amatorët, abuzuesit!
Mos votoni ata që janë bërë milioner vetëm duke bërë selfi!
Shani ditën e zgjedhjeve, sepse atë ditë shajnë të mençurit!
Mos e shitni votën për një thes miell, për një punë në administratë, për një premtim bosh, për premtimet për BE me dekada të tëra!
“Shani” me votë nesër, nëse nuk e bëni nesër, mos u “shani” asnjëherë!

P.s: unë çekaç di t’ju thom, prap Ju e dini ma majr!

Continue Reading

Kolumna

Demiri: Inxhinierë e magjistra punojnë si kamerier, të paditurit bëjnë ligje…

Published

on

Shkruan: Osman DEMIRI

Që kur na lan si numra, partitë politike kanë bërë petulla për vete. Pse duhet të ketë numra, pse mos të jenë emri dhe mbiemri, dhe aq?! Pse nuk janë listat e hapura, me emër e mbiemër, por duhet që me numra të shtyejmë përpara të paditurit, analfabetët, matrapazët? Nëpër lista kam plot miq e shokë dhe njerëz të dëshmuar nga të gjitha partitë dhe të gjithë nacionalitet, që pa asnjë hezitim do t’i kisha rrethuar!

Njërin nga njëra parti, dy apo tre nga partia tjetër, duke e plotesuar mozaikun politik me njerëz të shquar, me njerëz të cilët nuk na turpërojnë dhe degradojnë në këtë mënyre! Janë mbushur listat me ushtarë partiak, me sllogane qesharake, koncepte patetike, përmbajtje mediokre.

Na e dëbuan rininë duke ua nënvlerësuar intelegjencën. Profesorë, inxhinierë e magjistra punojne si kamerier, kurse ata që memzi kanë kryer shkollën e mesme, me kostume e kollare bëjnë ligjin dhe sorollaten nëpër ministri e drejtori! Dhe prap numra, 20 apo 30 kandidat të dëshmuar, shtyejnë përpara 2 apo 3 të dështuar! Eshtë koha që t’na llogarisni si njerëz, JO SI NUMRA!

Continue Reading

Aktuale